پیشنهاد : اپلیکیشن اصفهان صنعت را دانلود و بر روی گوشی های موبایل خود نصب نمایید ...
0
03136288464

کاربرد پهپاد در کشاورزی

پهپادهای کشاورزی تحول زیادی در نحوه کشت زمین توسط کشاورزان ایجاد کرده‌اند. این پهپادها با فناوری‌هایی مانند نقشه برداری سه بعدی، می‌توانند پیش از کاشت محصول اطلاعات بسیار مهمی مثل جغرافیای زمین و وضعیت خاک را در اختیار کشاورز قرار دهند تا او بتواند الگوهای کاشت دانه و ترتیب‌‍‌بندی زمین را بهتر مشخص کند. پس از رشد محصولات همان پهپادها می‌توانند داده‌های دیگر مانند سطح نیتروژن موجود در محصول و همچنین اطلاعات مربوط به آبیاری آن را جمع آوری کنند.دانشگاه ام آی تی به تازگی مقاله‌ای در ارتباط با این موضوع منتشر کرده و در آن با استفاده از پهپاد یک شیوه کاشت محصول جدیدی را معرفی کرده که می‌تواند هزینه کاشت را به اندازه ۸۵ درصد کاهش دهد. در این سیستم یک مکانیزم پرتاب بر بروی پهپاد نصب می‌شود که دانه‌ها را درست در عمق مناسب و از پیش تعیین شده وارد زمین می‌کند.همچنین پهپادها در بحث آبیاری نیز می‌توانند کمک قابل توجهی به کشاورزان کنند. پهپادهایی که قابلیت تصویربرداری چند طیفی، فراطیفی و حرارتی را دارند می‌توانند طول و عرض زمین را به منظور جمع آوری داده‌های مربوط به رطوبت محصولات گشت بزنند و هر زمان که به یک بخش بیش از حد خشک زمین رسیدند، کشاورز را مطلع کنند.علاوه بر این از پهپادها می‌توان در زمینه‌های دیگری مانند سم پاشی هم استفاده کرد تا این کار با استفاده از لیزرها و فناوری فراصوت با دقت و سرعت بسیار بیشتری انجام شود. از دیگر کاربرد پهپاد در کشاورزی تشخیص اختلاف دقیقه میان بازتاب نور سبز و نور فرو سرخی است که از محصولات ساطع می‌شود. به این ترتیب می‌توان تصاویر چند طیفی ایجاد و محصولاتی که دچار آفت شده‌اند را شناسایی کرد. همچنین با کمک دوربین‌های یک پهپاد می‌توان دام‌ها را زیر نظر داشت و حیوانات بیمار و آسیب دیده را پیدا کرد. در ادامه و پس از درمان حیوانات می‌توانیم دوران نقاهت آن‌ها را نیز با کمک همان پهپاد و اطلاعات ارزشمندی که برایمان ارسال می‌کند تحت نظر قرار دهیم.

مشکلات و موانع پیش روی کشاورزی هوشمند

کشاورزی هوشمند با وجود اینکه می‌تواند کمک زیادی به بشر کند و هر روزه نیز توجه افراد بیشتری را به خود جذب می‌کند، هنوز باید موانع زیادی را از پیش رو بردارد تا همه گیر شود. یکی از این مشکلات این است که بخش کشاورزی به طور کل سرمایه بسیار کمی را جذب می‌کند؛ در نتیجه با وجود مزایای کشاورزی هوشمند به سختی می‌توان منابع مالی لازم برای استفاده و به کارگیری فناوری‌های جدید و خلاقانه را به این صنعت تزریق کرد.مشکل بعدی مسئله ظواهر است. تصور عمومی این است که کشاورزی کار جالب و جذابی به شمار نمی‌آید زیرا کشت و زرع، حرفه‌ای است که متعلق به زمان‌های گذشته و پدربزرگ‌ها است. مسئله دیگر بحث اینترنت اشیا و کمپانی‌های بزرگ کشاورزی مانند جان دیر و مونسانتو است. برای مثال سوالی که اغلب مطرح می‌شود این است که مالکیت اطلاعاتی که در یک زمین کشاورزی با استفاده از فناوری‌های روز به دست می‌آید متعلق به شرکت‌های بزرگ است یا خود کشاورز؟ و اگر این کمپانی‌های بزرگ هستند که حق مالکیت این داده‌ها را در اختیار دارند به طور دقیق چه استفاده‌ای از آن‌ها می‌کنند؟ یکی از سو استفاده‌های احتمالی چنین اطلاعاتی تبعیض قیمتی است. با استفاده از داده‌های مربوط به آب و خاک یک زمین، آن‌ها می‌توانند یک سرویس یا محصول را با قیمت‌های مختلفی به کشاورزان بفروشند.مشکل دیگری که می‌تواند سرعت استفاده از اینترنت اشیا در کشاورزی‌ را کاهش دهد بحث برقراری ارتباط با کشاورزان است که در بیشتر مواقع به درستی با فناوری‌های این چنینی آشنا نیستند. آن‌ها بر سر یک دوراهی گیر می‌کنند. آیا همچنان از روش‌های قدیمی و مطمئن کشاورزی که ممکن است در انتها سودآور باشند استفاده کنند یا به فناوری‌های جدید رو بیاورند که با وجود اینکه یادگیری آن‌ها وقت گیر و مشکل است، بازدهی بیشتر و بهتری دارند؟ به عقیده کارشناسان زبان اینترنت اشیا باید به اندازه زیادی تغییر کند تا افرادی که تخصصی در این زمینه ندارند هم بتوانند از این فناوری استفاده کنند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *